HISTORIA

Zarys historii Zakładu Nauczania Eksperymentu Fizycznego cd.


Wdrożenie statystycznych metod analizy niepewności pomiarowych

W roku 1972 Henryk Szydłowski zainicjował wykład p.t.: "Matematyczne metody opracowania wyników doświadczeń" i kierował zespołem współpracowników (również z innych zakładów): Maria Dębska, Wojciech Kaczmarek, Jadwiga Kudyńska, Asja Olechnowicz przygotowujących i prowadzących ćwiczenia rachunkowe do tego wykładu. Zajęcia obejmowały statystyczne metody analizy niepewności w pomiarach i były dostosowane do potrzeb analizy niepewności pomiarów fizycznych w laboratoriach studenckich i badaniach naukowych. Owocem tych prac były: skrypt "Teoria pomiarów" [12] wydany w roku 1974 i podręcznik pod takim tytułem wydany w roku 1981 [13]. W latach następnych zaowocowało to wprowadzeniem unowocześnień pracy doświadczalnej w laboratoriach studenckich. Jako ciekawostkę należy dodać, że do obliczeń statystycznych początkowo wykorzystano suwaki logarytmiczne. Od czasu kiedy na rynku pojawiły się kalkulatory elektroniczne pozwalające obliczać pierwiastki, wykorzystywano je na ćwiczeniach matematycznych metod opracowania wyników pomiarów i w Pracowni Fizycznej I. W latach 1975 do obliczeń w Pracowni Fizycznej I udostępniono kalkulatory ELWRO, które, przytwierdzone do stołów, służyły studentom bezawaryjnie do roku 2000.
Warto zauważyć, że większość metod obliczeniowych i terminów przyjętych w wykładach i materiałach drukowanych znalazła się w międzynarodowych standardach przyjętych w roku 1995 miedzy innymi przez Międzynarodową Unię Fizyki Czystej i Stosowanej IUPAP [14].

Przebudowa Pracowni Fizycznej II

W latach 1977-1980 dokonano poważnych zmian w Pracowni Fizycznej II, przeniesionej z ul. Grunwaldzkiej 6 do ówczesnego Collegium Mathematicum na ulicę Matejki 48/49. Zlikwidowano wiele przestarzałych dydaktycznie doświadczeń (między innymi doświadczenia z galwanometrami) i dokonano podziału doświadczeń na 6 działów w większości powiązanych tematycznie i kadrowo z odpowiednimi zakładami naukowymi. Jako nowość wprowadzono dział akustyki powiązany z jednostką naukową zajmującą się akustyką (Katedrą Akustyki przekształconą później w Instytut Akustyki), oraz dział fizyki jądrowej. Dział ten powstał przez włączenie do Pracowni Fizycznej II, samodzielnej dotąd Pracowni Fizyki Jądrowej. Pracownię Fizyki Jądrowej zorganizował i kierował nią prof. dr hab. Tadeusz Hilczer. Do tego czasu stanowiła ona oddzielny przedmiot w planie studiów. Fizyka jądrowa jako dział Pracowni Fizycznej II była powiązana personalnie z Zakładem Dielektryków kierowanym przez prof. dr hab. Tadeusza Hilczera. Inną nowością wprowadzoną do Pracowni Fizyczne II było wykorzystanie komputera do opracowania wyników pomiarowych. Studenci sami tworzyli programy obliczeniowe do przetwarzania wyników pomiarów wykonywanych w Pracowni Fizycznej II i korzystali z komputera RIAD działającego w centrum obliczeniowym Uniwersytetu.
W roku 1979 Pracowni Fizycznej II została wyłączona z Zakładu Nauczania Eksperymentu Fizycznego a jej kierownictwo przejął dr Jerzy Angerer. Utworzona wtedy struktura Pracowni istnieje do dzisiaj (rok 2010).

strona: 12345678910